مانیا فرشته همیشه شاد

خیلی ذوق دارم که اول اینو بگم که دخملکم تونست خودش رو پاهاش بلند شه و راه بره... یکی دو هفته بود که می تونستی خودت تنهایی راه بری ولی باید بلندت میکردیم یا خودت چهار دست و پا میرفتی سمت دیوار و پشتی ها و بلند میشدی و بعد هم شروع به راه رفتن می کردی. ولی روز 9/4 که خونه ی بابا جعفر بودیم یه دفعه رو پاهای کوچولوت بلند شدی،البته یکی دو بار اول خیلی آروم بلند شدی ولی بعدش دیگه یاد گرفتی،اون لحظه من ومامان لقا خیلی برات ذوق کردیم همون روزم داشتیم عصرونه میخوردیم که شما آمدی کنار سفره لیوان آبی رو که توش یه مقداری آب بود رو بلند کردی و سر کشیدی اون  لحظه هم برای اولین بار بود که خودت به تنهایی تو لیوان آب میخوردی تا قبل اون همیشه ...

فرشته نازم یازده ماهگیت رو اینگونه برات بازگو میکنم:        مانیای زیبای من از بازی کردنات بگم،شبا بابایی حسابی خوابش میاد و تو هم حس و حال خواب نداری،یه شب تصمیم گرفتیم که برقا رو خاموش کنیم که بلکه بخوابی ولی تو اصلاً قصد خوابیدن نداشتی.بابایی خودش رو به خواب زد و شروع کرد به خروپف کردن که یهو تو هم شروع کردی ادای بابا رو در آوردن و " خ خ پف پف ".وای مانیا جونم اون لحظه خیلی خوردنی بودی و من وبابایی نمی دونستیم که چکار کنیم و حسابی بوسیدیمت.        عزیزتر از جانم این روزا بعد از ظهر که هوا خوبه با هم میریم پیاده روی و شما هم با واکرت به راحتی میتونی ...